En son paylaşımımı ben küçükkene, bu yılın başında, yapmışım.
Kısa bir özet geçersek İngilizce kursunda a2 yi de bitirdim ve bu pazartesi
başlayacak olan YDS kursuna yazıldım. Hazır mıyım? Sanmam. E o zaman parayı
sokakta mı buldum. Yooo. Sorgulamayın, ben kendimi çok sorgulamamaya
çalışıyorum zira bu sıralar kendime yönelttiğim minicik bir soru bile ağzıma
miyavlıyor.
Spor salonuna 2. Kez yazıldım. Birincisi şubatın ilk günleriydi.
Deprem oldu ve deprem bölgesinde yaşamasam da korku nedeniyle gitmedim. Neden
ikinci kez yazıldım? Kendime yaptığım gücüm de var sevgim de var
tezahüratlarının gazına geldim dostlarım. Olur öyle şeyler. Yazılalı 10 günü geçti 4 -5 kez gittim. Oran
iyi mi? Meh.
Psikolojik destek almaya ve maaşımın içimi burkan bir
kısmını bu danışmanlığa ulaşmak için şehir değiştirmeye, 3. Görüşmesinde bırakacağım
danışmanlık sürecine ayırdım. Geç olsun güç olmasın, iş arkadaşımın değişiyle
drop olma hakkımı kullandım ve süreci “Şey ben sizi arayayım müsait olduğumda”
deyip bıraktım. Cüzdanım ay yani ben bu
durumdan pişman değilim. Bu hafta bir uygulama üzerinde online olacak şekilde
iş yerinde öğle saatlerinde danışmanlık almaya tekrar
başladım. Daha ilk görüşmeydi. Hayırlısı diyelim.
İş yerimle ilgili gel gitlerim var. Aksiyona geçmeye
çalışıyorum. Kısmen geçebildiğimi de umuyorum. Tövbe estağfurullah neler oluyor
öyle diyeceğim ama gizlilik nedeniyle paylaşamayacağım bazı değişiklikler oldu.
Hepimizin hayrınadır inşallah hayır duamla bu paragrafı da kapatayım.
18 yıl sonra yaz tatiline gittim. Ailemle ve yakın
akrabalarımlaydım ama güzeldi. Bana 4 gün yetiyormuş aslında dostlar ama tam
yıpranamadım ya, işteki ilk senemdi. Ondan galiba 4 yetti. Gelecekte 1 hafta
daha diye ağlamam mümkünmüş. Öyle diyorlar. Deniz kabukları, taşlar…
Yeni kredi kartı borçları… 3 nokta yeterince anlamlı
sanırım. O zaman durumun ciddiyetini bir üç nokta daha koyarak tekrar
vurgulamak isterim…
Hatay’a gönüllü olarak görevlendirme aldım. Yaklaşık 1 ay
önce 2 haftalığına. Duyduğunuz, okuduğunuz en kötü durumlar gerçek gönül
dostlarım. Ne ben 2 hafta için gittiğim yerle ilgili bilmiş bilmiş konuşayım ne
de siz okurken kendinizi yorun.
Bu kadar sanırım. Yüzleeerce gün sonra buraya yazma
şerefini pc nin wifisini tekrar
bağlamama ve buhrandan bık gelen bir döneme girmeme borçluyuz.
Ne yapalım?
Öhm.
Esenlikler dilerim.
Sınama- yanılma ve muhakeme etme , deneme yöntemleriyle yolunuzu belirliyorsunuz, ne güzel. Belki uzun zamanlı planlar hayatınızı daha da düzene sokacaktır. Kolay gelsin.
YanıtlaSilSevgiyle.
Deneme yöntemleriyle yolu belirlemenin sonuçları genellikle üzücü oluyor. Pusulamın kuzeyi, her yaptığım planda değişiyor sanki. İstediğim yer nereyse bir türlü belirlenen güzergaha uyamıyorum. Ne zaman karaya çıkabileceğim, etrafımdaki çoğu kişi ve dahilinde ben tarafından merak edilen bir konu ':D
YanıtlaSil