Spontane blogger enter.

 İddialı biri değilim. Bu yüzdendir ki iddialı bir söz söyleyip yapmaya kalkıştığım şeylerde yol alamıyorum. Spontane işlerin insanıyım. 

Yeni yılın ilk gününde odanın şeklini değiştirme perilerim geldi. Minnacık bir odadaki eşyaların yerini değiştirerek yürüyecek yer bulamadığım odada spor yapacak yer açtım. Spor yapar mıyım?                Keşke bir cevap mı?

Yarın İngilizce kursumun kur bitirme speaking sınavı var. Yeeeeyyy. Çalıştım mı? Hayııııır. Neyime güveniyoruum? Bilmiyoruumm. Galiba sabah erken kalkıp ders vb çalışmayı çok özledim. Uzun aradan sonra ilk defa çalışabileceğim bir alana da sahibim. Resmen kendime 1 yıl kadar küçücük odada acı çektirmişim. Geç olsun güç olmasın diyelim. 

Amaçlı atölyeler gibi amaçlı paylaşımlar yapmak istiyorum sevgili blogcum ama ne paylaşacağımı bilmiyorum. Gelişi güzel izlenmiş filmler ve diziler, sadece zayıflamak için cihazdayken yarım saat kadar yaptığım okumalar... Canım kendim... 

 Diyete başladığımdan ve hiç mutlu olmadığımdan bahsetmiş miydim?

 Yav insanlar hiçbir sorumluluk üstlenmelerine gerek olmadığı hayat dönümlerinde ilk maaşlarını alınca benim gibi sapıtıyorlar mı? Laf aramızda daha 3. aydayken borcu 15 bin lirayı bulmuş bir kredi kartından bahsediyorum.  Geçecek geçecek bunlarda geçecek. Ama bu benim ilk kredi kartımdı. Yani benim her ay kendime kota olarak koyduğum harcama ile sadece önceki aylardaki borçlarımı öteleyebildiğimi fark ettim. her ay asıl harcamaları ödemekten ve sürekli aldığım bir diğer şeyi taksitlendirmekten her ay aynı miktarda borca giriyorum. Bunu söyleyeceğimi hatta buna şükredeceğimi hiç düşünmezdim ama neyse ki aile yanında rahat bir süreçteyken çalışmaya başladım da harcama yapmayı öğreniyorum. 

Borçlarımın kursağımdan çıkmak istemesi alınacaklar listesi oluşturmama engel değil. Babamların odasında bulunan masa üstü pc yi babamın amatör bir şekilde siyasete atılıp laptopumu aktif olarak kullanmaya başlamasıyla odama bugün itibariyle taşımış bulunuyorum. Kendisi performansı çok da kötü olmayan eski bir oyun bilgisayarı. Abim dışında pek oyun oynayanı olmamış cinsinden. Abim evlendiğinden ve bal böcüğüm ( kendisi evimizin kedisi olur) eve geldiğinden beri oyuncu ekipmanlarının birer birer parçalanıp evi terk etmesinden  ve benim de amatör bir oyuncu olmamdan dolayı  yerine yenilerini almamamın da etkisiyle klavyem bile şu an daktilodan daha fazla ses yaparak yazıyor. Yani gönül dostları bu uzun ve yazarken oldukça zorlandığım cümlede anlatmak istediğim şey şu ki benim yumuşak bir klavyeye mümkünse bir bluetooth mouse a ve pek tabi güzel bir kulaklığa  yanında tatlı olarak da bir oyun koluna ihtiyacım var. Yani hepsi ihtiyaç sayılmaz ama en azından borçlarımın bir kısımı bitene ve bilgisayarı geliştirmek için çıkacağım parça avından önce biraz pc kullanımını  kendim için konforlu hale getirmek istiyorum. Hof. İnşallah ananem yan odada klavye sesinden dolayı uyuma zorluğu çekmiyordur. Bal Böcük fosur fosur uyumaya başladı bile gerçi. Evet ben de artık kaçar. 

Esenlikler diliyorum.